نگهداری از گرمکنهای حمام در وضعیت ایمن (و گرم نگه داشتن پاها)
قرار دادن گرمکنهای مادون قرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ مگر اینکه به درستی انجام شود. فکر کنید: در یک فضای کوچک، بخار مداوم، رطوبت و الکتریسیته وجود دارد. از آنجایی که آب و الکتریسیته ترکیب خطرناکی هستند، حتی یک سوراخ کوچک میتواند منجر به اختلالات الکتریکی یا حتی شوک الکتریکی شود.
راز موفقیت در این کار، نحوه استفاده از مواد مناسب و سیستمهای درزبندی مناسب است.
مواد مناسب برای این کار
ما از شیشه کوارتز با خلوص بالا برای ساخت عناصر گرمایشی استفاده میکنیم. این مواد نه تنها میتوانند گرما را تحمل کنند، بلکه فیلامنتهای تنگستن را نیز در جای خود نگه میدارند.
اما مشکل اینجاست که رطوبت میتواند راهی برای ورود به داخل پیدا کند؛ این کار میتواند باعث ایجاد خطاهای الکتریکی شود. برای جلوگیری از این امر، از روکشهای ضدآب استفاده میکنیم؛ در نتیجه، آب بلافاصله روی سطح مذکور جمع میشود و سرازیر میشود.
همچنین، نقاط اتصال نیز میتوانند مشکلساز باشند؛ ما از ترمینالهای باز استفاده نمیکنیم، بلکه از ترمینالهای سرامیکی یا پلیمری با دوام بالا استفاده میکنیم. این ترمینالها حتی در شرایط دمای بالا نیز عایقبندی خوبی ایجاد میکنند.
جلوگیری از ورود رطوبت
نمیتوانیم فقط به لامپ اعتماد کنیم؛ بدنه دستگاه نیز باید مقاوم باشد. ما از بدنههایی با رده حفاظت IPX4 یا بهتر استفاده میکنیم تا از ورود آب به داخل دستگاه جلوگیری شود.
همچنین، از کابلهایی با درزبندی سیلیکونی و لولههایی با روکش چسبناک برای اتصالات استفاده میکنیم؛ این کار مانع از ورود رطوبت به داخل سیمها میشود. اگر از کانکتورهای ارزانقیمت استفاده کنیم، بخار میتواند در عرض چند ماه عایقبندی سیمها را از بین ببرد؛ این ریسک ارزشش را ندارد.
تعادل بین گرما و درزبندی
اما مشکل اینجاست که هرچه درزبندی دستگاه محکمتر باشد، گرما بیشتر در داخل دستگاه ماندگار میشود. اگر هوای کافی در اطراف دستگاه وجود نداشته باشد، قطعات الکترونیکی میتوانند خراب شوند. برای جلوگیری از این امر، ما مطمئن میشویم که بدنه دستگاه فضای کافی برای تهویه داشته باشد؛ یا اینکه درایوهای دستگاه را کاملاً خارج از بدنه قرار میدهیم. این کار نیاز به تعادل دقیقی دارد، اما تنها راه برای اطمینان از عمر طولانی دستگاه است.